Sportman en Sportvrouw van Apeldoorn 2005

Sportman van Apeldoorn, judotitel met Nijmegen en winst op concurrent Houkes

Driemaal succes voor Mooren
Van Gemert: ‘Uitverkiezing terecht’

9 JANUARI 2006 - APELDOORN - Het jaar 2005 was prachtig en het nog kersverse 2006 begon voor Jeroen Mooren al even mooi. De 20-jarige judoka werd vrijdagavond uitgeroepen tot Sportman van Apeldoorn, werd een dag later met Topjudo Nijmegen Nederlands clubkampioen en versloeg tijdens de finale tegen Kenamju en passant concurrent Ruben Houkes.

Jeroen Mooren is een druk bezet baasje. Vandaag stapt hij op het vliegtuig naar Japan, waar hij komend weekeinde meedoet aan het sterk bezette internationale toernooi om de Kano Cup. De Nederlandse judobond vaardigt een equipe van tien judoka’s af naar de Japanse hoofdstad Tokyo.
Mooren kiest het luchtruim met drie fraaie zeges op zak. De eerste, Sportman van Apeldoorn, ziet hij als een bemoedigende erkenning. ‘Ik was al een paar keer eerder genomineerd. Nu heb ik ‘m eindelijk te pakken. Mooi.’ Vader Mooren nam de prijs vrijdagavond in ontvangst. Jeroen: ‘Ik had ‘m graag zelf opgehaald, maar moest me voorbereiden op het NK voor clubteams. Jammer, maar pa heeft me prima vertegenwoordigd.’

Dat NK voor clubs werd een daverend succes voor Mooren en co. De mannenploeg van Topjudo Nijmegen slaagde er zowaar in om het ongenaakbaar geachte Kenamju uit Haarlem pootje te lichten. Oké, toppers als de broers Van der Geest onbtraken in de Haarlemse ploeg, maar Kenamju bracht desondanks een sterke ploeg op de been. Zo was wereldkampioen Guillaume Elmont wèl aanwezig in Amsterdam.

Voor Mooren smaakte de titel dubbelzoet. In de klasse tot 60 kilogram rekende hij af met concurrent Ruben Houkes. ‘Ruben ging tot dusverre steeds naar de grote internationale toernooien, zoals het EK en het WK. Ik ben eerstejaars senior, hij heeft meer ervaring. Dat ik zaterdag van hem won, gaf me een erg lekker gevoel. Ik heb aangetoond dat ik Ruben aankan.’

Zaterdagavond werd er wel even een feestje gevierd door het Nijmeegse gezelschap. ‘Maar niet al te uitbundig, hoor. Ik moet zo fit en zo scherp mogelijk zijn voor de Kano Cup.’
Mooren kijkt met grote tevredenheid terug op het jaar 2005. De student geneeskunde boekte enorm veel progressie. Hij pakte in Oekraïne de Europese titel voor judoka’s tot 23 jaar. Het in Kiev bemachtigde Europese goud leverde Mooren indirect de titel ‘Sportman van Apeldoorn’ op.

Toch bespeurt de Apeldoorner nog een smetje op een mooi jaar: de verloren NK-finale, eind oktober in Rotterdam. Tegenstander Leon Borgstede sloeg in de laatste seconde toe. ‘Dat was stevig balen. Maar gelukkig kon ik me daarna een paar weken lekker afbeulen in Japan.’

Want Mooren vertoefde de eerste drie weken van december ook al in het land van koi-karpers en kogeltreinen. ‘Een hele ervaring. En ik ben daar een stuk beter en sterker geworden.’ Mooren trainde niet alleen in Japan, maar vocht ook oefenpartijen tegen ijzersterke opponenten. In de eerste twee weken betrad hij de tatami voor duels met Japanners. Daarna sparde hij met judoka’s uit andere toplanden, zoals Zuid-Korea en Rusland.

Het Japanse avontuur krijgt dus een vervolg met het toernooi om de Kano Cup. En ook na dat sterk bezette judo-evenement verblijft Mooren binnen de Japanse landsgrenzen. De trainingsstage van december krijgt een vervolg met nog eens twee weken Japan. Mooren keert op 28 januari terug in Apeldoorn.

Dat Angelique van Gemert (24) afgelopen vrijdag werd verkozen tot Sportvrouw van Apeldoorn, vindt de fietscrossster van FCC Apeldoorn terecht. ‘Ik werd in 2005 Nederlands èn Europees kampioen. Het was een beetje een comebackjaar. Tussen mijn 14de en mijn 20ste vond ik andere dingen belangrijker dan sport, zoals vriendjes en stappen. Ik won in die periode haast geen prijzen. In 2000 dacht ik zelfs aan stoppen. Maar toen ik fietscrossclub Doetinchem verruilde voor Apeldoorn, kwam de motivatie terug. Ik ben echt superblij met die uitverkiezing. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor de sport. Fietscross wordt nu tenminste serieus genomen. Dat was in het verleden wel eens anders. Of ik zenuwachtig was voor de Sportverkiezingen? Kun je wel zeggen. Ik heb een week lang haast geen oog dichtgedaan...’