‘Welkom in de hel van Apeldoorn’

Derde stunt Dros/Alterno

Het kon dus toch nog gekker. En waarom ook niet? Het eredivisieseizoen is nog maar net op streek, maar de fanatieke fans van Dros/Alterno weten inmiddels wat voor een vlees ze in de kuip hebben. Vlees met een keurmerk, zo veel is wel zeker na de onmogelijke 3-2 zege op AMVJ. Welkom in de hel van Apeldoorn!

‘Welkom in de hel...’ Het stond pontificaal op de voorpagina van het ‘Krantje’, het orgaan dat Dros/Alterno uitgeeft tijdens thuiswedstrijden. Ellen Luttikhuis en Anne-Britt Kneijnsberg, beiden overgekomen van Volco, blikten in een artikel vooruit op de wedstrijd tegen AMVJ. ‘Kiek’n wat wöd’, zoals de Twentsen het zeggen, oftewel ‘We zien wel’.
Klinkt vrijblijvend, maar dat is bepaald geen term die van toepassing is op het spel van Dros/Alterno. Natuurlijk speelt de ploeg van coach Gert Veldhuizen met beginnersgeest, maar na drie puike zeges op rij (op Weert, Pollux en VVC) is overduidelijk dat de selectie ook heel veel kwaliteit heeft. En dat geeft al snel een gevoel van onoverwinnelijkheid, zeker bij de fans. ‘Welkom in de hel van Apeldoorn’, het is de nieuwe strijdkreet in de Alternohal.
‘Maar voor het eerst viel het hier helemaal stil’, moest Veldhuizen zaterdag bekennen. Het was na de eerste twee sets, die door het favoriete AMVJ zeer eenvoudig werden gewonnen: 20-25, 16-25. ‘Iedereen zat hier met de gedachte: ?Het gaat weer gebeuren“, maar na die twee sets was er toch een schrikreactie’, was de coach opgevallen. ‘De speelsters waren best gespannen en AMVJ speelde gewoon enorm geconcentreerd.’
Dros/Alterno was rijp voor de slacht, maar vrouwenvolleybal blijft vrouwenvolleybal. Niets is zeker tot de laatste bal geslagen is en juist dat maakt vrouwenvolleybal zo leuk. Als een blad aan de boom sloeg de wedstrijd om en voordat AMVJ het in de gaten had moest het zich opmaken voor een vijfde set: 25-19 en 25-18. Een mokerslag voor de Amstelveense ploeg, dat met ervaren speelsters als Labee, Steenbergen, De Vries en de Canadese Mahon bepaald geen kinderachtig team is. Dat bleek ook wel in het laatste bedrijf, waar AMVJ weer duidelijk het voortouw nam. Geroutineerd kwam het op 10-14, wedstrijd gedaan.
Zou logisch zijn, maar: vrouwenvolleybal dus? En dus stond het binnen anderhalve minuut weer 14-14. Mahon bracht AMVJ nog wel het vijfde matchpoint, maar toen ook dat niet werd verzilverd sloeg Dros/Alterno genadeloos toe. Van 15-15 werd het 16-15, waarna Luttikhuis het eerste Apeld- oornse matchpoint wél verzilverde: 17-15. Opnieuw werd de zege gevierd als een kampioenschap, terwijl de fans nog even wat zout in de Amstelveense wonden strooiden: ‘Welkom in de hel van Apeldoorn’.
Het was de vierde zege van Dros/Alterno op rij. Een unieke reeks, want op dit moment kan alleen eredivisie-koploper Longa de debutant dat nazeggen. Veldhuizen was er confuus van. ‘Ik snap er ook niets meer van’, stamelde de coach. ‘Tja, zo maak je wat mee op je oude dag. Dit overtreft een ieders stoutste verwachtingen, ongelooflijk. Vijf matchpoints weggewerkt? Het mag niet, maar het gebeurt. Gelukkig maar, want dat maakt sport soms zo leuk.’
Waar Veldhuizen stilletjes genoot, stuiterden zijn speelsters dolgelukkig de hal rond. Aanvoerster Kneijnsberg vond het geweldig. Natuurlijk besefte ze zich heel goed dat AMVJ de wedstrijd had weggegeven, maar toch: het teammotto van Dros/Alterno had weer opgeld gedaan: ‘Geef nooit op. Blijven gaan, blijven knokken. En dan die fans hier, geweldig. Het is één en al sfeer, echt kippenvel.’
Ondertussen heeft Dros/Al- terno al elf punten, met in de eerste competitiehelft de ‘kleintjes’ Sliedrecht, Sneek en Sovoco nog te gaan. ‘Als ik nu heel eerlijk ben, dan denk ik niet dat we nog kunnen degraderen’, lachte Kneijnsberg. ‘En dat wil ik ook niet, want dat heb ik vorig jaar al meegemaakt!’

Dros/Alterno - AMVJ 3-2 (20-25, 16-25, 25-19, 25-18, 17-15).
Dros/Alterno: Krabben (Kooijman); Van der Vlist, Vromen (Zinnemers); Kneijnsberg, Luttikhuis (Lit); Michel (Zijl); Beelaard.